Peter Quint!
Quint, waar zit je?
Binnen!
U heeft me geroepen?
Mrs. Grose. - Master?
Voor ik wegga, moeten we nog iets bespreken. Neemt u plaats.
Waar is Quint? - lk heb hem niet gezien.
Zie je wel? Hij verstopt zich!
Hebbes!
Als hij zich verstopt, is er niks meer te lachen. - Met hem is het leuker.
Daarom ga ik weer. lk ben niet verantwoordelijk voor de kinderen.
lk heb niet om zo'n dood voor mijn neef en zijn vrouw gevraagd.
lk heb er ook niet om gevraagd daarna de voogd van hun kinderen te worden.
Neemt u me niet kwalijk, maar u bent hun meest naaste familie.
Daarom laat ik ze hier ook wonen. Het was het eigendom van hun vader,
maar ik kan hier niet blijven. - En ik, Master?
U bent de huishoudster. U moet uw diensten voortzetten.
En de bediende van de overledene, Mr. Quint?
Hij is al lang in dienst, maar we hebben geen bediende nodig.
Hoogstens later, voor de jongen.
Als hij wil blijven, kan hij dan de tuin doen? - Vast wel.
En dan hebben we nog het kindermeisje. - Miss Jessel.
lk heb haar sinds gisteren niet meer gezien. Waar is Miss Jessel?
We hebben je gezien!
We hebben je gezien! - lk dacht al, jullie komen nooit! Waar zaten jullie?
Je ademt veel te zwaar voor iemand die geslapen heeft!
Weet je, ik voel me niet zo lekker. - We hebben je daar zien lopen!
Kijk eens, wat ik opgehoest heb. - Waar heb je die vandaan?
Die heb ik opgehoest!
ln Londen neem ik financiële voorzorgen voor de onderhoudskosten
en de lonen, maar ikzelf blijf hier vandaan.
Het zal niet voorkomen, maar als we een noodgeval hebben . . .
Dan schrijft Miss Jessel me, zij is het kindermeisje.
Dat moet haar gezegd worden. - Dat doe ik wel.
Waar gaan we naartoe? - Heb geduld, dat zul je wel zien.
Miss Jessel! - Ja, Master?
Waar bent u geweest? - Wandelen.
Kom maar.
Brave jongen, doe open.
Zie je?
lk moet ze hier achterlaten, die kleine aapjes.
Hij vindt het lekker. God weet waarom.
Waarschijnlijk vanwege de hete lucht.
Hoe weet je dat allemaal? - Quint, wat gebeurt er met hem?
Wacht maar af!
Hij wordt steeds groter! - Hoe meer hij rookt, hoe groter hij wordt.
En omdat hij het niet kan laten, blijft hij het doen.
Volgens mij is hij er gelukkig mee.
U heeft geen problemen met Flora en Miles?
Het zijn juweeltjes! - En hun onderwijs?
Dat geef ik ze. - Tot ze naar school gaan.
Dat is uw beslissing, Sir. - Wat vindt u, Miss Jessel,
moeten we het ze zeggen dat hun ouders dood zijn?
lk wil Quint nog spreken voor ik ga.
De kinderen ook? - Nee, die kennen me nauwelijks.
lk stuur Quint naar het portiershuis, aangezien u zo'n haast heeft.
Wees niet bang. - Dat ben ik niet. - Je huilt!
Arme pad! - Hij vindt het lekker, zei Quint! En hij heeft altijd gelijk.
Mrs. Grose zegt dat de Master u in het portiershuis wil spreken. - O ja?
Onmiddellijk!
Wanneer is dat? - Nu meteen. Hij vertrekt.
Betekent dat, dat ik ontslagen word? - Misschien.
Dat betekent,
dat ik geen stalknecht meer kan zijn? - Niet, als u niet opschiet.
En ik kan ook geen tuinman meer zijn? - U kunt dan nergens meer naartoe.
Geen geld . . . U zult in de goot verhongeren!
En dan kun jij me nooit meer zien, nietwaar, Margaret?
Noem me niet zo!
Had ik vergeten:
alleen als het donker is. - Quint, ga of je mist hem nog!
En jij? Blijf jij hier? - lk hoor bij de kinderen.
Kom met mij mee. - Nee. lk wil niet met je gezien worden.
Zoals je wilt.
De pad vond het lekker. - Hij is dood!
Quint zegt dat hij zo van het roken hield, dat hij alles wilde hebben.
Vreselijk! - Hij hield er zoveel van, dat hij ervoor wilde sterven.
Dat begrijp ik niet. - Maar het is de waarheid.
Tot ziens, Mrs. Grose. - Tot ziens, Sir.
Quint! - Pardon, Sir, word ik ontslagen?
U kunt blijven. - Dankuwel, Sir.
Er is alleen niets voor u te doen.
U kunt misschien in de tuin werken.
Ja.
Ja . . . Sir!
Ja, Sir. Dankuwel, Sir.
Laat het maar aan mij over, Sir.
Nou,
er moet genoeg te doen zijn: op de kinderen letten, op de huishoudster
en het kindermeisje. Meer dan genoeg! - Zeker, Sir. - Aan de slag dan!
Dank u, Sir. lk sta bij u in het krijt.
Doorrijden!
Tot ziens, Sir. Lik m'n reet!
Laat hem gaan. - Dan loopt hij weg. - Hij kruipt in een hoekje en slaapt.
Nee.
Zo kan hij zich niet bewegen.
Zo gaat hij dood. - Zo is hij veilig. Morgen haal ik hem weer omhoog.
Dat doet hem vast pijn. - Maar hij gaat er niet aan dood. - Wie zegt dat?
Quint.
Zo is het goed.
We kunnen u horen.
We zijn er zelfs al.
Als jullie hem nu eten, is hij nog heet. - Ja, Mrs. Grose.
Giet jij er melk overheen, Flora. Pap bedek je altijd met bruine suiker.
Nee! - Jawel, dat hoort zo.
Hou op . . . dat moeten jullie mij eens uitleggen. Hoezo ''nee''?
Wij willen zout. - Alleen maar zout. - Belachelijk!
Jullie doen wat ik zeg. Hou op!
Het zout alstublieft, Mrs. Grose. En voor Flora ook. - Waarom?
Suiker is vies, zout is schoon. - Wie heeft jullie dat verteld?
En andere kinderen? - Wat is daarmee?
Spelen die met hun gezin?
Geef de veger eens aan. - Met andere kinderen?
Nou, misschien wel.
Ze gaan naar feestjes bij anderen thuis en nodigen die dan op Bly uit?
Dus? - Geven ze elkaar met Kerstmis allemaal cadeaus?
En krijgen ze veel cadeaus omdat ze veel vrienden hebben? - ls dat het?
Ander dan bij Flora en mij . . .
Nou,
jullie Mom en Dad waren anders.
Ja.
Zij vonden het tijdverspilling met hun kinderen te spelen.
Trouwens, wie heeft jullie leren paardrijden? lk.
En hoe je met broodkruimels een vogel met de hand kunt vangen? Peter Quint!
Kom! Hoe je in het donker kunt kijken? Hoe je door de bomen heen kunt zien?
Hoe je een muis net zo snel als een uil kunt ontdekken? - Jij!
Precies.
Zelf als ze op hun manier van jullie hielden . . . - Hielden?
Ja, Flora, nu is het te laat.
Nu gaat hij zeggen dat ze dood zijn. Wij mogen het niet weten. - Jullie Mom
beviel het hier op Bly helemaal niet.
Jullie vader was altijd op zoek naar mechanische instrumenten.
Hij hield van machines en herrie.
Daarom reisden ze de wereld rond.
Ze gingen naar lndia en helemaal naar het puntje van Afrika.
En . . .
Ze hebben een ongeluk gehad.
Begrijp je? Heel plotseling.
Ze reden in een Franse automobiel.
Ze zijn dood, Flora.
En daarom moeten ze voor altijd naar ons terugkomen.
En nu ''Gedrag''.
Goed! En het betekent? - Houding.
Dat is maar één betekenis. Miles, als een dame de kamer binnenkomt . . .
Sta ik op. - En . . .? - Wacht todat ze gaat zitten.
Flora.
''Goedemorgen, Madam, ik ben Sir Charles Warren.''
Ga zitten, Miles.
''Komt u toch binnen, Sir.''
''Dank u, Miss . . .?'' Miles, ga zitten!
''Flora Tyrell, aangenaam kennis te maken!''
Goed! - We maken nooit hoffelijkheidsfouten.
Kunnen we niet iets moeilijkers doen? - Stel maar iets voor. - Nou,
vader en moeder, waarom zijn ze nog niet terug?
Ze zullen nog lang wegblijven. - Tot wanneer? - Kan ik niet zeggen.
Dat is niet goed genoeg!
Met onbeleefdheid kom je nergens!
Manieren tellen! - Ja, precies! - Flora en ik geloven u niet!
lk kan niet meer zeggen dan ik weet. - O nee?
Nee, Miles. Lees dat alsjeblieft voor. - lk heb een vraag.
Ja?
Als de doden sterven . . .
Je bedoelt, als de doden dood zijn? - Waar gaan ze dan naartoe?
Als ze vriendelijk en goed zijn, komen ze in de hemel,
anders gaan ze naar de duivel. - Naar de hel.
Precies. Waar het erg heet is!
Totale nonsens!
Daarom heb ik het aan Miss Jessel gevraagd en niet aan de voogd.
lk moest steeds denken aan wat jij me verteld hebt.
Jullie hadden er gewoon recht op te weten dat jullie ouders dood zijn.
Maar ik heb niet gehuild, hè? - Nee, jij niet, maar Flora wel.
Een beetje.
Ze heeft die nacht in haar bed geplast. - Arm kind.
lk heb Miss Jessel naar de doden gevraagd, maar ik geloof haar niet.
Niet na wat jij me vertelde. - Goed.
Dat de braven naar de hemel gaan en de kwaden naar de hel, is onzin.
Ja, maar . . .
Waar zijn mijn ouders nu?
Nadat men ze naar huis gebracht heeft, worden ze in kisten gedaan
en een paar dagen later in dit gat gestopt.
Dan moet Mrs. Grose het ons snel vertellen, want ik wil het zien.
Er is niks aan te zien.
lk wil het zien! Jij kunt dat regelen.
lk verstop me daar in die struiken.
Er is niks aan te zien! Ze stoppen die kisten in dat gat, gooien er
die troep over heen en klaar.
Weet je nog wat je over de doden vertelde, waar ze naartoe gaan?
Vertel het nog eens een keer.
De doden gaan nergens naartoe. Ze kunnen nergens naartoe.
De hemel en de hel bestaan niet. - Dat klopt.
En later zullen wij ons allemaal bij hen voegen.
En dat is alles? - Dat is alles.
Kom op.
Trek die kleren uit!
Wilt u me naakt zien? - Ze zijn van de Master! - Die's dood.
Dat is geen reden voor deze aanmatiging! - Staan ze me niet?
Een mestschepper als u? - Mest? Dat noemt u mest?
lk dacht dat ik een stalknecht was. - Gekropen hebt u voor hem!
lk weet het nog goed. Gekropen!
''Ja, Sir! Nee, Sir! Dank u, Sir!''
Hij was een echte dandy. - Jaloers was u, nietwaar? Trek alles uit!
U heeft daar geen toestemming voor. En als ik het voor het zeggen had,
mocht u niet eens in de stal komen!
Daarvoor dank ik u. - U bent uitschot, Quint!
Gaat u toch terug naar uw stal waar uitschot thuis hoort.
U bent een dame, Mrs. Grose.
En in uw haar zit een luis zo groot als mijn vinger.
Of u aan het verrotten bent?
Al die leugens van u!
Komt u nooit meer in deze kamer of ik schrijf naar de voogd van de kinderen.
Maden wriemelen in uw schedel!
U belandt nog eens in een kroeg waar u bier moet lenen!
En trek die kleren uit!
Dit huishouden kan zonder u gevoerd worden, Quint!
Verschrompelde kont!
Niet binnenkomen!
Miles en Flora, liggen jullie in bed?
Ja!
Hebben jullie je avondgebed gezegd?
Ja, dat hebben we. - Dat geloof ik niet.
We zijn er net mee bezig. - Goed. Zeg me na:
Lieve God, aan het einde van deze dag
danken wij u,
dat we de dag doorstaan hebben
en in uw veilige handen
geborgen zijn.
Amen.
U mag niet binnenkomen! Amen!
Mrs. Grose. lk steek een paar naalden in haar. Zo.
Het lijkt op haar. - Ja, hè? - Gaat ze nou dood?
Alleen als Quint het zegt. - Wil ze al dood?
Ze is er al heel dichtbij. - Dan moet ze wel.
Geef me nog eens een naald.
Waarom houdt Miss Jessel van jou? - Doet ze dat?
Maar natuurlijk!
Maar waarom is ze zo bang voor je? - Omdat ze van hem houdt, domoor!
Wat doe je met Miss Jessel, als je haar liefkoost? En zij met jou?
Dat is simpel! - Hoe weet jij dat? - Ze maken elkaar doodsbang!
Flora kan grappig zijn, als ze de moeite neemt.
Wat doe je nou met Miss Jessel?
We spelen spelletjes.
Dat is alles.
Zijn die niet prachtig?
Kom nou! Miss Flora!
Kom eens even. Alstublieft!
Mag ik even bij die winkel naar binnen? - Goed dan.
Als ik vind waar ik naar zoek, koopt u hem dan voor mij? - Nou . . .
Welke is het? - Die daar!
Die oranje?
lk pak hem wel.
Ken je zijn naam? - Natuurlijk!
Hemeltje lief!
Hij is prachtig!
Dit is een admiraal. - Dat klopt.
Wat een slimme meid. - Hij leeft maar 48 uur.
Daarna gaat hij dood. Dat is nog niet alles. Laat het me uitleggen . . .
Je tong is net als een vlinder, altijd in beweging. - Hij heeft geen maag.
Onmogelijk! - En ook geen mond.
Hij kan niet eten. Hij moet een vrouwtje vinden voor hij dood gaat.
Hij wil alleen paren.
Hij wil éénmaal met een andere vlinder verkeren, verder is niets belangrijk.
Maar voor die liefde moet hij sterven.
Domme meid!
Denkt alleen aan flauwekul.
Dat heeft Quint je verteld. - Misschien ook niet.
Hoe kom je op die belachelijke ideeën? - Het moet de waarheid zijn.
Je gaat toch niet schreeuwen?
Nee toch?
Nee.
Zo is het goed.
Jij bruut!
Bruut?
Zeg dat het je spijt.
Zeg het!
Vooruit, zeg het!
Het spijt me.
Dat is beter.
Hou nou alsjeblieft op!
Kop dicht!
Net als een kippetje aan het spit!
Je bent een hond van de straat.
Zeg het!
lk ben . . . - Kom op.
lk ben een hond van de straat.
Wat een schande.
Gelul!
Had ik dat in het begin geweten . . .
Ook gelul!
Je houdt van iemand zoals je het denkt te kunnen, dat is alles.
Maar al die pijn?
Het krenkende, het smerige ervan.
Wat had je gedacht toen het begon? Dat het zachtaardig zou zijn? - Teder!
Dacht je niet dat het pijn doet geboren te worden of te sterven?
Denk je dat je niet gekrenkt wordt als je van iemand houdt?
Dan ben je een huichelaar.
Ja.
Margaret . . . - Niet Margaret! Nooit zo intiem!
En dat ook niet!
Op die manier kan ik me niet geven.
Wat wil je dan?
Het verlangen naar jou.
U moet flinke dorst hebben, liefje. - De stop zat er niet op.
lk wilde hem er alleen maar op doen. - Natuurlijk.
lk . . . het spijt me.
Echt?
lk heb hoofdpijn, ik dacht . . . - 's Morgens om half 1 0?
lk wist niet hoe laat het was.
U kijkt me aan alsof ik een misdaad begaan heb.
Zoals u vast wel weet, is de ochtend er om te werken.
Morgen worden de Master en zijn vrouw begraven. De vroegere Master.
ls het echt beter dat de kinderen er niet bij zijn?
U, als kindermeisje, beslist dat. - Maar het is beter dat ze niet gaan?
lntegendeel, als u ze er op heeft voorbereid . . . - Nee, heb ik niet.
Wat ze niet weten, hoeven ze ook niet te weten. - Ja . . .
Het is verre van mij u te zeggen wat ze al of niet moeten doen.
U komt uw plichten na,
en ik de mijne.
Liefje!
Liefje . . .
lk ben in slaap gevallen.
Blijft u zitten.
Neemt u me niet kwalijk. lk voelde me duizelig.
lk heb het al gezien.
Waarom?
Waarom wilt u zichzelf verwonden?
Zou je met Miss Jessel trouwen, als je het kon?
lk weet het niet. - Ben je er bang voor met haar te trouwen?
lk ben niet zo dom om haar te vragen.
Dat begrijp ik niet.
Ze zou me af kunnen wijzen.
Natuurlijk, liefje!
ledereen denkt dat het het einde van de wereld is, en er geen morgen is.
Dat al het andere volkomen onbelangrijk is.
Maar dat overwinnen we. - Laat u me alstublieft alleen.
Toen ik jong was, heb ik ook ooit van een man gehouden.
We leefden in de Penines. Dad besloeg trekpaarden voor de landeigenaar.
lk hield van een jongen, maar had niet de moed het te tonen.
Hij verhuisde naar Ramsgate en leerde er een Frans meisje kennen.
lk heb twee dagen lang aan één stuk door gehuild.
Hij was zo'n goede man.
De oudste zoon van de predikant.
Wat heb ik gehuild!
U wilt zeggen . . .
U wilt zeggen dat ik een gebroken hart heb en dat ik droevig ben?
Dat is niet zo.
Dat heeft u verkeerd begrepen.
Peter.
Zjn naam is Quint!
Dat is zijn werk!
lk weet het niet. - Ja, dat weet u wel.
Nu is het genoeg! - De kinderen kunnen hem erom gevraagd hebben.
lk zeg hem niet, wat ik hem zou moeten zeggen, maar één ding beloof ik u:
Hij komt dit huis niet meer in, al moet ik me tot de voogd wenden!
Hij blijft buiten! Hij blijft in het portiershuis.
Het is verboden voor hem om dit huis te betreden.
Vertel nog eens hoe je vader dat paard aan de zigeuners wilde verkopen.
Mijn vader.
Het eerste wat me te binnen schiet, is wat een enorme oplichter hij was.
We reisden altijd rond
en kwamen zo in een plaatsje genaamd Carrickfergus. Daar gebeurde het.
Hij besluit een ouwe knol te stelen
en die aan de zigeuners te verkopen.
Hij dacht veel van paarden te weten, maar de zigeuners wisten er meer van.
Nou, hij jat dus dat beest en neemt mij en die ouwe doodskistensleper
via de Belfast Soway mee naar Brough Hill, waar paarden verkocht worden
tijdens een jaarmarkt.
lk zal de dag nooit vegeten dat hij probeerde dat beest te verkopen.
Hij had een reuzenzak haver.
Gejat.
Hij mengt er soda doorheen en voert dat aan het paard om het op te blazen.
Zodat zijn botten
er niet zo uitsteken.
Het arme beest had zulke kale plekken.
Die bestrijkt hij met lijm,
snijdt stukjes konijnenvel af, plakt die erop en bedekt ze met teer,
zodat het er gevlekt uitziet.
Daarna steekt hij een handjevol . . . nee, zó'n lang, heet stuk gember
in de kont van het paard om het te aan te vuren. Jullie moeten naar de kerk.
Hij zegt tegen mij: ''We wachten aan de rivier op zonsondergang.''
''Op zonsondergang?'' vraag ik. Hij zegt: ''Als die gekken het kopen,
kunnen ze het morgen pas bekijken.''
Dan ziet hij een zigeuner die op ons afkomt. Een boom van een vent!
Mijn vader gaat met het paard
naar die kerel toe, zo vol van zichzelf en zegt:
''Goedenavond! U ziet eruit als iemand, die verstand heeft van paarden.
Voor maar 5 shilling is dit prachtige dier van u!
Het komt zo van de boot uit Arabië.''
De zigeuner kijkt mijn vader van onder tot boven aan,
dan kijkt hij naar het paard, maar hij kan niks zien in het donker!
De zigeuner zegt: ''lk geef er 2 voor.''
Dad neemt gauw die 2 shilling aan.
De zigeuner springt op het paard en jaagt het direct het water in! Meteen
begint het paard te draaien,
te bokken, te trappen en scheten te laten!
lk dacht dat de Britten kwamen!
Het konijnenvel viel eraf, de verf liep langs zijn benen,
de kale plekken werden zichtbaar en het stuk gember
schoot als een kanonskogel uit de reet van die arme knol!
Mijn Dad zag eruit! Hij trilde, was zo wit als een vis en bad tot God!
Voor het eerst van zijn leven.
Ze pakten hem beet,
scheurden hem de kleren van het lijf
en smeten hem in de rivier!
Hij verzoop bijna! Maar hij zwom naar de ander oever en rende weg.
Dat was de laatste keer dat ik die ouwe gek heb gezien.
En ik zou nooit tegen jullie liegen, zo waarlijk helpe mij God.
Dat is mijn vader.
En,
vind je het mooi, Flora?
Het heeft maar één oor. Dat andere heb ik afgebroken.
lk repareer het. Wil je het hebben? - Alsjeblieft! - Geef me dan een zoen.
Kom.
Goed dan.
Kom.
Alsjeblieft, lieverd.
Het is van jou.
En, hoe voelt dat? - Vreselijk. - Waarom?
lk kan me niet bewegen.
Dat is de bedoeling.
Echt waar?
Misschien doen we het verkeerd. - Miles, dat doet pijn!
Dat moet ook.
Volgens mij moeten we opnieuw beginnen.
Schreeuwen heeft geen zin. Het moet zo veel mogelijk pijn doen.
Quint zegt dat als iets pijn doet dan is het de waarheid. Nou weet ik het.
Trek je schoenen uit. - Nee. - Trek je jurk uit. - Nooit!
Flora, je gedraagt je als een baby. - Doe ik niet. - Het was afgesproken.
We houden van elkaar en hebben een extatische verhouding.
Extatische verhoudingen zijn saai.
ls het al theetijd?
Wat stel je je nou zo aan? Vorige week waren we nog samen in bad!
Hou op!
Blijf staan! Zo gaat seks niet!
Daar krijg je nog spijt van!
Alsjeblieft, Miles!
Hou op! Laat dat!
ln dit huis mag niemand ergens naar binnen gaan zonder te kloppen!
lk zie me gedwongen te vragen wat jullie daar doen. Waarom brult Flora?
lk zal u precies vertellen wat we aan het doen waren.
Wij hadden seks met elkaar.
Midden in het leven zijn we de dood uitgeleverd. Waar vinden we steun,
behalve bij u, Heer, die onze zonden onwelgevallig zijn.
En toch, Heer, allerheiligste,
almachtige God, lever ons niet uit aan de pijn der eeuwige dood.
Heer, Gij kent de geheimen van ons hart, verhoor onze gebeden
en redt ons, allerheiligste en almachtige God,
Gij, die de heilige en barmhartige Redder zijt . . .
Daar, Quint! - Wat heb je tegen haar gezegd?
Dat Quint op haar wacht. - Ga je niet naar haar toe, Quint?
Natuurlijk niet! - Waarom laat je haar dan komen?
Omdat het zo hoort.
Wat hoort zo? - De liefde bedrijven.
Hoe dan?
Ach hou je kop, Flora. - Quint, ze houdt van je!
Klopt. - Ga dan naar haar toe. Je zegt altijd: ''lk wil je zien''.
Dan komt ze en wacht op je.
Maar jij gaat nooit naar haar toe. Waarom niet, Quint?
Dat is moeilijk uit te leggen.
Je mag niet meer in het huis komen. Dat zegt Mrs. Grose. - O ja?
ls het verboden voor jou Miss Jessel te ontmoeten? - Dat zeggen ze.
Maar ze wacht hier steeds op je, niet waar? - Ze houdt van hem.
ls het niet zo, dat de liefde een kwelling is?
lk zou verliefd zijn haten.
Dat is allemaal zo saai. Al die problemen!
Soms, als je haat, hou je eigenlijk van iemand.
Ratten! Ratten in mijn keuken!
Quint moet ze op afstand houden!
Waar zijn Miles en Flora? Zijn ze niet bij u? - Vanmorgen niet.
Quint had een vlieger. - Een volwassen man! Tijdverspilling!
De kinderen waren zo opgewonden. Ze zijn bij de kalksteengroeve. - Wat?
Daar mogen ze niet spelen! Dat is gevaarlijk. - Quint is bij ze.
Die let toch niet op! lk ga er naartoe.
Komt u niet mee? - lk heb iets te doen.
Het lukt niet.
Dat werkt niet. - Dat werkt best. Kom eens hier.
Verder terug, Flora.
Hier vastpakken.
Als ik zeg ''rennen'', dan ren je zo hard je kan!
Even wachten. Nu, rennen!
Harder!
Verder!
Geef op.
Let op, de afgrond!
Goeie God!
Alles in orde? - Tuurlijk!
Quint heeft toch op me gepast. - Jij smerig varken! Schoft!
Kijk die jongen nou toch! - Hoog boven de afgrond. Hoe was het?
Leuk, eigenlijk. Net als vliegen.
Miles?
Nee, Quint!
U komt er hier niet in!
Wat zoekt u? Wat wilt u
van ons? - Ons?
Wilt u geld?
Houdt u me voor een dief? - Wil je ons vermoorden?
Wil je dat?
lk heb u verboden hier te komen!
Schiet toch.
Schiet!
Bent u er bang voor mij te vermoorden, Mrs. Grose?
lk schrijf naar de voogd! U ziet haar voor de laatste keer.
Jij bent het. Dacht je dat ik zou schreeuwen?
Zie je wel? lk schreeuw niet.
Peter!
Nee. Niet Peter!
Hij komt niet.
Hij is gewaarschuwd.
Hij kan niet komen.
Wat wil hij van u? U danst voor hem als een pop.
lk sliep. - U had hem laten begaan?
Alles wat hij met u had willen doen! Elke grofheid! - lk heb gedroomd!
U teert op hem!
ln dit huis is ieders kamer zijn privé-domein.
Dat is een regel.
Waarom, Margaret?
Waarom?
U heeft vast ook gemerkt
hoe het maanlicht dat door het raam schijnt
de beddenlakens ongewoon wit maakt?
Je moet hem aan het eind vasthouden. Nee, aan het eind van de pijl. - Zo?
Ja precies. Zo is het goed.
Je arm strekken. Strekken . . . En nu loslaten.
O jee.
Helemaal niet slecht. Weet je wat ze in China zeggen?
Als je vast genoeg aan het doel denkt, tref je het zelfs geblinddoekt.
Ja. - Hoe dan?
Nou ja . . .
Eerst doe je je ogen dicht.
Dan denk je heel vast aan het doel.
ln gedachten zie je hoe de pijl in de roos vliegt.
En dan schiet je.
Raak! - Goeie God!
Je bent zo slim, Quint!
Zullen we een eindje wandelen?
Mag ik het met u eens over Peter Quint hebben?
Dat heeft geen zin. Waarom? - lk vind dat u hem moet ontmoeten.
Dat doe ik niet. - Goed, Miss Jessel, dat begrijp ik.
Zou je iets voor mij willen doen? - Alles wat je wilt!
lk wil Miss Jessel zien.
Schrompelkont heeft het me verboden.
Maar ik moet haar zien. - Je haat Miss Jessel. - En hoe!
Dus als ik je goed begrepen heb, hou je van haar? - Dat klopt.
lk hou echt van haar. - Geen probleem. lk kan alles regelen.
Doe je het? - Ja. - Brave jongen! Kom op, duwen!
Mag ik hem houden, om te oefenen?
Maar kijk uit.
De Chinezen zien het doel en doen alsof ze het getroffen hebben.
Omdat ze er vast aan denken. - Precies.
Ze doen hun ogen dicht. - En schieten!
Miles, dat kan heel gevaarlijk zijn!
lk was geen kind zoals jij. lk had geen groot huis,
geen kleren en speelgoed zoals jij . . . - Wie was uw vader?
Mr. Jessel natuurlijk! - Wat deed hij?
Hij was koster.
Hij was een bedeesde en tedere man. Mijn moeder hield veel van hem.
Waarom?
Ze trouwden vijf jaar na mijn geboorte.
Hij was niet mijn echte vader. Hij was alleen een lieve kleine man.
lk begrijp het. Houdt u van lieve en tedere mensen?
Nu niet meer, Flora.
Na Mr. Jessels dood pleegde moeder zelfmoord. Zo zeer hield ze van hem.
Hij was zo rustig. Maar na zijn dood kende mijn moeder de waarheid.
De waarheid?
De wereld is een gewelddadige plek.
Niets is echt rustig. Zelfs na je dood kun je nog pijn berokkenen.
Rustig maar, Miss Jessel. U bent helemaal bleek geworden!
lk kan niet zwemmen en ik dacht . . .
lk was bang. - Maakt u zich geen zorgen, ik kan zwemmen en had u gered.
Quint zegt dat hij u nooit meer wil zien. En dat alles voorbij is.
Miles, niet doen! - Hij zegt dat u hem niets kunt schelen en kunt verrekken!
Niet de bal zo slaan!
Hij zegt dat hij niets meer met u te maken wil hebben.
Wat zegt u daarvan?
Je had het recht niet mijn bal weg te slaan. - Dat is uw antwoord?
Over Quint?
lk geloof er niets van. - U kunt hem niets schelen.
Als dat zo is, moet hij me dat direct in het gezicht zeggen. Vang!
Geen probleem. lk kan alles regelen.
Wat doe jij hier? - lk wilde je spreken . . .
Goeie ouwe Quint? - . . . en vertellen dat ik met Miss Jessel gesproken heb.
Ze houdt van je. - Doe je reet weg! - Ze houdt van je! - Wie?
Miss Jessel! Ze denkt steeds aan jou en aan de dag dat jullie samen zijn.
Je liegt toch niet? - Nee!
Ze wil je zien en je vergeven. Je moet lief en teder zijn.
Ze houdt zielsveel van je! - Wat zeg je dat mooi.
Wat heeft ze nog meer gezegd? Wat voor leugens heeft ze
nog meer verteld? Mrs. Grose, ik help u omhoog.
O jee!
lk heb vreselijke hoogtevrees!
Geef me uw hand, Mrs. Grose. Het is hier tamelijk veilig.
Geef me uw mand. - Alsjeblieft.
Ga maar vast naar boven, ik red me wel.
lk kom achter je aan.
Je kunt zo charmant zijn, als je wilt. Mij in je boomhuis uit te nodigen!
Dank je wel. - Het is me een genoegen. - Daar zijn we dan!
Wat is het mooi hier! - Quint heeft het voor ons gebouwd. ln 4 maanden!
Komt Miss Flora ook nog? - Vast wel.
lk weet nog dat ik als kind . . .
Wat was dat? - Er zitten hier eekhoorntjes.
lk heb toch echt iets gehoord.
Het kan hoogstens . . . - Wat? - lk ga even kijken.
Zie je iets?
Miles, wees voorzichtig!
Ja.
Waar ben je?
Even wachten.
Wees een lieve jongen,
kom terug en drink je thee. - Dat doe ik vast en zeker!
Wat doe je daar?
Lieve hemel, hij heeft de ladder weggehaald!
Help!
Goedenavond, Quint. - Goedenavond, jongen.
Je haar ziet er zo netjes uit. - Bevalt het je?
lk zei toch dat ik alles regel. Veel geluk, Quint.
Ze zijn daar boven.
Je ziet er chique uit.
En zo schoon.
lk geloofde niet dat ik je niets meer kon schelen. Het was gelogen.
Gelogen.
Allemaal gelogen. - Je moest me zien.
Klopt.
Je zou er zelfs je baan voor op het spel zetten.
Je weet dat Mrs. Grose alleen maar een brief naar de Master hoeft te sturen
en je hebt het hier gehad. Dat weet je.
Dat staat je niet. Het ziet er
ongemakkelijk uit
Je gloeit helemaal!
Heb je zo hard gerend?
Niet gerend, Margaret.
lk ben niet bang, Quint. lk weet wat je wilt en het is in orde.
Wat ben je toch sterk.
ls dat de indruk die je wilt maken?
Donker en koud, alsof je iets kwaads van plan bent?
Ja?
lk had alleen maar . . . Heb je daar ooit aan gedacht?
lk had alleen hoeven brullen of naar de politie in het dorp hoeven gaan.
Je was in de gevangenis gekomen. Jarenlang!
lk had je alles kunnen aandoen voor wat je met mij gedaan hebt.
Nee. - Hoezo niet?
Wat heeft mijn zwijgen me opgeleverd?
Mij.
Je zei tegen Miles dat ik je niets kan schelen en dat je het uit wilt maken.
Dit is het einde, nietwaar? Vannacht?
Als je wilt.
Dat wil ik.
Kijk maar.
lk ben niet bang.
lk ben vrij.
Het is volbracht.
Zie je, Quint, hoe weinig het betekent?
lk heb je hier bij me nodig, Margaret.
lk wil dat je bij me blijft.
Om met jou in je varkensstal te leven?
Hier heb je je varkensstal!
Jij varken!
Wie is daar beneden?
Wie is daar? - Peter Quint.
Haal me hier af, nu meteen!
Daar zult u voor boeten! Quint!
Ach jij bent het, Master Miles. Help me hier af. lk smeek je!
Maakt u zich geen zorgen, ik haal u daar meteen af.
lk heb overal naar Miles en Flora gezocht.
Ze waren al vroeg op. Ze zijn naar het meer gegaan.
lk maak me ernstig zorgen om hen. Vanwege hun gedrag
en hetgeen ze mij hebben aangedaan.
Hoewel ik de voogd niet mag schrijven, voel ik me ertoe genoodzaakt.
Wat Miles u heeft aangedaan is schandelijk,
maar u moet het als een schelmenstreek zien, vindt u niet?
Zijn uw ogen vanmorgen zo zwak? - Nee, waarom?
lk vroeg me alleen af, waarom . . . - Waarom wat?
Waarom u in huis een sluier draagt.
Slet!
Het was allemaal een truc om mij beet te nemen!
De duivel! Jullie zijn alletwee van de duivel bezeten! God vergeve jullie!
Laat los! - lk zie toch wat je doet!
Je had Flora bijna vermoord! - U heeft me tegengehouden!
U heeft zich ermee bemoeid! - U heeft hem tegengehouden!
Miles had gelijk! lk vervloek u!
Het gaat erom . . . Maar u begrijpt dat niet! Het was een spelletje!
lk moest sterven! - Een spelletje? Sterven?
En u heeft het bedorven! - Je wilt sterven? - Ja!
Nou? - Wat zal ik er van zeggen?
Ze hebben u gisterenavond met hem gezien. - Ja.
Ze hebben nagespeeld wat u deed. - Nee! - Jawel, alles!
Ze kunnen niet alles naspelen, ze kunnen niet weten . . .
Het zijn kinderen!
Ze kunnen niet begrijpen wat ik gedaan heb,
al het kwade, zo u wilt,
alles gebeurde uit liefde.
Houdt u het nu, nadat u met eigen ogen gezien heeft wat het aanricht,
nog steeds voor liefde? - Houdt u alstublieft op!
En als Flora nou eens was gestorven? Door de hand van Miles?
Margaret, heeft u daaraan gedacht?
Vroeger had ik medelijden met u gehad.
Maar nu . . .
lk stuur een brief naar Londen.
Ofwel, u vertrekt en komt nooit terug,
of u wordt ontslagen.
Wat een schande!
Er is vandaag geen les. - En waarom niet? Bent u ziek?
lk ben moe. - Er staat niets op het bord.
Uw ogen zijn rood en gezwollen, alsof u gehuild heeft.
Wat dan nog? - Mag ik u iets vragen?
Doet het erg zeer? lk help u.
Het is te laat. - Hoezo?
lk ben ziek. - Maar ik niet.
U houdt van hem.
Nee. - Ja, dat doet u wel.
lk haat . . .
Dan houdt u toch van hem!
U huilt. Wat moet u lijden.
Maak je om mij maar geen zorgen.
Dat doe ik wel.
Als je toch eens begreep hoe wreed ik tegen jullie ben geweest.
Hoezeer ik jullie misleid heb! - Dat heeft u niet.
Op het bord schrijf ik de grammatica en alle mooie woorden . . .
lk wilde jullie nooit iets anders laten zien. - U bedoelt Quint?
lk schaam me zo. - lk kan u helpen.
Nee, het is allemaal voorbij. - lk wil u helpen.
Alstublieft.
lk ga weg. - Weg? U mag niet gaan,
blijft u toch hier!
lk kan alles regelen. lk zeg tegen Quint dat hij u moet ontmoeten. - Nee.
Nog één keer. - lk hou van Quint, maar jullie kunnen me niet helpen.
Pak me dan!
lk heb je!
Nu ben ik aan de beurt. - Nee!
lk moet eerst op adem komen.
Wat zei je ook alweer over sterven?
Wat zeg je? - Waar gaan de doden naartoe?
De doden?
Die gaan nergens naartoe. Ze kunnen nergens naartoe.
Waar kun je ze ontmoeten?
Als je ze wilt ontmoeten, moet je zelf sterven.
De doden ontmoeten elkaar dus? - Precies.
Maar houden ze ook van elkaar? - Natuurlijk.
Maar levende mensen houden toch ook van elkaar?
Nou,
ik geloof van wel.
Maar soms is het moeilijk te zeggen.
Als je van iemand houdt, zou je diegene willen vermoorden.
Zeg dat nog eens, Quint.
Als je echt . . .
Als je echt van iemand houdt, zou je diegene soms willen vermoorden.
lk heb een rijtuig besteld.
lk stuur dit allemaal vooruit
naar Londen.
Morgen ben ik weg.
lk zet die koffers in de koets, Madam. - Dankuwel.
Blijf hier, ik geef je een teken vanaf de toren.
Ach Peter, dacht je dat ik je zonder één woord zou verlaten?
We willen niet dat u weggaat. - Help!
We willen dat u bij ons blijft.
U moet blijven!
We houden van u!
Heb jij het meer?
Het is niet de goede vorm. - Dat is goed genoeg.
Zijn dat allemaal bomen? - Die komen om het meer heen.
Het eiland komt in het midden.
Dat is het riet. - Lijkt nergens op! - Gebruik je fantasie.
De boot. - Er zit een gat in. Wat heb je aan een boot met een gat erin?
Hij moet zinken! - Wat is dat?
Geef hier.
Dat is Miss Jessel.
Heb ik gemaakt.
Ze is aan het verdrinken.
De eenden nog, Flora. - Die wilde ik weglaten. - Waarom?
Je hebt ze verkeerd gemaakt. - Heb ik niet!
Eenden zijn wit. - Er is geen wit. - Maar roodgroen gaat niet.
Flauwekul, ik heb ze gemaakt! - lk haat ze! !
Nou heb je het stuk gemaakt.
Nee.
Sta op!
U moet vertrekken, vandaag nog want ik heb geschreven.
En dat was dat.
lk heb u alles verteld, wat ik weet, dus u moet direct vertrekken
naar Bly House. - Ja, Sir.
Uw voorgangster moest plotseling weg. lk geloof
dat ze naar haar familie moest omdat er iemand ziek is.
De kinderen zijn alleen, afgezien van de huishoudster en de tuinman.
lk begrijp het.
Vragen? - Tenzij de kinderen doodziek zijn of er een ongeluk gebeurt,
mag ik u in geen geval lastig vallen? - ln geen geval!
Het welzijn en het onderwijs zijn uitsluitend mijn plicht. - Volkomen.
Maar u verlangt toch berichten . . . - Af en toe. Elk half jaar, zo u wilt.
lk ben een druk bezet man . . . - lk vertrek onmiddellijk.
lk ben u zeer dankbaar.
De butler laat u uit.
Alsjeblieft, Miles, je pruimen. - Dank u, Mrs. Grose.
Hier zitten we niet zo vaak.
Nee. - Er is een bijzondere reden voor.
Dat begrijpen we niet. - Nou, kinderen, allereerst,
zoals jullie gemerkt hebben, heeft Miss Jessel ons verlaten. - Echt?
Ze moest naar haar familie. Er is iemand ziek. - Echt?
Waarom is ons dat niet verteld?
Ze wilde niet dat jullie je opwinden. Ze wilde gewoon weg.
Jullie weten hoe gek ze op jullie was en daarom heeft ze
geen afscheid genomen. - Nou goed. - lk moest jullie laten weten
dat ze jullie het allerbeste wenst. - Betekent dat dat ze niet terug komt?
Juist. - Dat is verbluffend!
Wat? - Ze zal wel terugkomen.
lntegendeel. - Ze moet wel.
Ze kan nergens naartoe.
Dus ze kan alleen hier blijven. - Er komt een nieuwe gouvernante.
Daarom moet Miss Jessel . . . - Wat zegt u daar?
Jullie krijgen een nieuwe lerares. - Dat geloof ik niet.
Dat zou Miss Jessel nooit toelaten. - Miss Jessel is weg!
lk had graag nog een paar pruimen.
En ik nog een stukje kaas.
Het spijt me.
Niet bewegen, alsjeblieft.
Het duurt niet lang.
Miss Jessel wacht op je.
Kom, kinderen! Kom naar beneden!
Welkom op Bly House. U wordt hier vast gelukkig. - Vast.
Had u een vermoeiende reis? - Helemaal niet.
Nou,
dit zijn Miss Flora
en Master Miles.
Jullie nieuwe gouvernante.
U zult nooit
in uw leven lievere engeltjes vinden dan Miles
en Flora. - Had u een aangename reis?
Dank je, Flora, jazeker.
Miles, lieverd?
Geeft u mij een hand.
Drukt u hem stevig.